user_mobilelogo

Irm van Joppe Piet

 

 

Irm van Jóppe Piet sjrieft…

Ó jao ècht wal.

Durdè ik béj de pr van de Méélse Revue bén mèrrek ik toch wal, dè we nie mi alles óp én léjn ligge. Ik ving dinge érre oké, terwéjl de andere in min oeëge muggezifte. Mèr as ik ’t dan toch wér ’s dur minne kóp lòt gao, dink ik, tjà ze hébbe ók wal geliek.

We zin bezig um ’n leuk isjpruuveréjke te make mi ’t IJshofje. Kéj sjòn, mèr ér dè tè ’s nò urre zin is, is t’r alwér hél wa watter utj de leucht kómme valle. Dan bén ik às àwwere ginnerasie érder tevreje, of stél nie zòn hoeëg éjse èn die dinge. En dè li gewoon èn de ópvoeding, ge moet dankbaar zin, tevreje mi iets minder.

Stil zin às andere iets zégge of ’n ander méjning hébbe. Nee we zin nie echt móndig ópgevoed. Dus bén ik stiekem toch wal ’n bietje jaloers óp die jóngere ginnerasie, die wal móndig is. Die wal ur méjning dörreve zégge en dinge ènpakke zòdè t’r ók veranderinge kómme. En nie durbrééje óp wà aaltidj waar. En ’t is goe zoeë. Ik lieër veul van ur en zéj neme toch ók wal dinge van méj èn.

Super toch! We hébbe ’n sjòn klupke en intusse doe ik af èn toe minne mónd ópe.